Cisza

Widziałam światło,
później strzał,
wydarty z czeluści mroku,
następnie białą postać,
zbliżającą się do mnie..
...zamarłam...

Patrzyłam jej w oczy,
wstrzymując oddech,
powoli szła w moją stronę.

Czułam jej mroźny wzrok,
na moim ciele,
jak przeszywa każdą jego część.

Zimny lód dotykał mnie,
wiele ostrzy raniło dłonie me,
i wbijało się głęboko tak,
że serce zamarło wnet.

Tchu złapać nie mogę,
minuty płyną,
a ja wiem że już odchodzę.

Odpływam powoli tak,
świat istnieć przestaje.

Nastała cisza,
gęsty mrok przytula mnie,
do piersi swej.

Dostrzegam osobę tą,
stoi obok i chwyta moją dłoń,
mroźna bardzo jest,
i pragnie zabrać mnie.

Spoglądam na nią,
uśmiecha się,
nie wiem czego ode mnie chce.

Powoli idę tam,
gdzie ciemność z jasnością,
w berka gra.

Stoimy razem na rozdrożu dróg,
wybrać jedną trzeba z nich,
naglę ciepło ogarnia duszę mą,
postać oddala się.

Chcę razem z nią iść,
jednak nie pozwala mi.

Zostaję sama tu,
ona odchodzi w dal.
Upadam na ziemię tą,
i wylewam cały mój żal.

Głośno krzyczę,
echo odpowiada mi,
nikogo nie ma tu,
tylko gęsta mgła,
owija mnie...
...budzę się...



A.