i.

Zamykam oczy,
i jestem tam,
gdzie światło,
dotyka mnie,
swymi promieniami.

Tak cudownie jest,
jak pomyślę, że
to dłonie Twoje ciepłe.

Za moment wiatr,
zrywa się,
i zabiera Cię,

Odnaleźć próbuję drogę,
do ramion Twych,
lecz powiew ten,
odpycha mnie.

Po chwili deszcz,
spada na twarz mą,
i już w ogóle nie widzę Cię.

Krzyczę tak głośno,
by odnaleźć szlak,
do serca Twego znów.

Ciszę słyszę tylko wokoło,
wicher smaga ciało me,
tak zimno jest,
pod wodą tą,
oddech chcę złapać wnet.





A.